Opublikowane przez Chojrak w dniu

8 Zasad Schneidermanna jako podstawy projektowania interakcji człowiek-komputer

Projektowanie interakcji człowiek-komputer (HCI) jest dziedziną, która koncentruje się na tworzeniu efektywnych, użytecznych i przyjemnych doświadczeń użytkowników podczas korzystania z technologii. W ramach tego obszaru pojawiły się różne teorie i zasady, które mają na celu poprawić jakość interakcji między człowiekiem a komputerem. Jednym z pionierów w tej dziedzinie jest Ben Schneiderman, który sformułował osiem zasad, znanych jako „Osiem Złotych Zasad” lub „Osiem Zasad Schneidermanna„. Te zasady stanowią fundament projektowania interakcji, pomagając tworzyć intuicyjne, skuteczne i użytkownikowi przyjazne interfejsy. Oto omówienie tych ośmiu zasad:

1. Wyraźność Stanów Systemu

Zasada ta mówi, że system powinien zawsze dostarczać użytkownikowi jasnych informacji na temat swojego stanu. Użytkownik powinien być świadomy, co się dzieje w systemie w danym momencie, aby uniknąć zamieszania lub nieporozumień. Przejrzystość stanów pomaga użytkownikom zrozumieć, czy ich działania zostały zarejestrowane i przetworzone.

2. Widoczność Działania Systemu

Ta zasada wskazuje, że system powinien umożliwiać użytkownikom zobaczenie dostępnych opcji i możliwości interakcji. Elementy interfejsu powinny być wyraźnie widoczne, aby użytkownicy nie musieli się domyślać, co mogą zrobić. Widoczność działań ułatwia nawigację i korzystanie z systemu.

3. Swoboda Wyjścia

Swoboda wyjścia oznacza, że użytkownik powinien mieć możliwość przerwania lub cofnięcia się z dowolnego etapu interakcji. To zapewnia użytkownikowi kontrolę nad procesem i eliminuje stres związany z potencjalnymi błędami.

4. Zgodność Polecenia i Działania Systemu

Zgodność poleceń systemu i oczekiwanych działań użytkownika to kluczowa zasada. Interfejs powinien być intuicyjny i zrozumiały, aby użytkownicy wiedzieli, co się stanie po wykonaniu danej akcji. Przykładem jest standardowy znak „X” w prawym górnym rogu okna, który jest powszechnie kojarzony z zamknięciem.

5. Elastyczność i Efektywność Działania

System powinien dostarczać różne ścieżki i metody interakcji, aby spełnić potrzeby różnych użytkowników. Elastyczność oznacza, że użytkownicy mogą osiągnąć swój cel na różne sposoby, a efektywność gwarantuje, że interfejs jest zoptymalizowany pod kątem szybkości działania.

6. Minimalizacja Pamięci Pracy

Użytkownik nie powinien być zmuszany do zapamiętywania zbyt wielu informacji. Interfejs powinien dostarczać wszystkich potrzebnych wskazówek, aby użytkownik mógł efektywnie poruszać się po systemie i osiągać cele bez trudu.

7. Minimalizacja Wymagań dla Rozpoznawania

Rozpoznawanie jest łatwiejsze niż pamiętanie. Dlatego interfejs powinien zawierać elementy, które są łatwe do rozpoznania, np. ikony zamiast tekstów. To pomaga w szybkim i intuicyjnym wybieraniu opcji.

8. Pomoc Kontekstowa i Dokładne Informacje

W zależności od kontekstu, użytkownicy mogą potrzebować pomocy lub dokładniejszych informacji. Interfejs powinien dostarczać możliwość uzyskania pomocy w miejscu, gdzie jest ona potrzebna, aby użytkownicy mogli skorzystać z wsparcia w razie wątpliwości.

Podsumowując, zasady Schneidermanna stanowią kluczową podstawę projektowania interakcji człowiek-komputer. Poprzez uwzględnianie tych zasad w procesie projektowania, twórcy interfejsów mogą zapewnić użytkownikom wygodne, intuicyjne i satysfakcjonujące doświadczenia podczas korzystania z różnych technologii.

Kategorie: UX